EDUROM

Τα τελευταία χρόνια, με χρήματα που εξασφαλίστηκαν από ευρωπαϊκά κονδύλια, υλοποιήθηκαν αναπτυξιακές παρεμβάσεις, όπως δράσεις ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας ευπαθών κοινωνικών ομάδων, εκπαιδευτικά προγράμματα για τους «μουσουλμανόπαιδες» ή τους «τσιγγανόπαιδες»,και πλήθος άλλα.

Οι περισσότερες δράσεις είχαν καταρχήν θετικά αποτελέσματα, χωρίς όμως να υπολογιστούν οι συνέπειες από την «προσωρινή» ή την ολοκληρωτική διακοπή τους.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι ωφελούμενοι ήταν αριθμητικά πολύ λίγοι σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό της ομάδας στόχου, οι αιτούντες και αναμένοντες πολλοί περισσότεροι, ενώ υπήρχε πρόβλημα έλλειψης κεντρικού συντονισμού των προγραμμάτων, με αποτέλεσμα, σε συγκεκριμένους τομείς, όπως λ.χ. στην εκπαίδευση, να υλοποιούνται δύο και τρία προγράμματα ταυτόχρονα, με παρόμοιο αντικείμενο και με τους ίδιους ανθρώπους, εργαζόμενους ή αποδέκτες των δράσεων.

Ακόμα και στις περιπτώσεις των «πετυχημένων» παρεμβάσεων που επιλέχθηκαν να περιγραφούν, κοινό χαρακτηριστικό ήταν η ασυνέχεια και η απότομη διακοπή τους. Οι γνώσεις που αποκομίσθηκαν, οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν για τον τρόπο ζωής των Δροσεριτών, το εργατικό δυναμικό που εκπαιδεύτηκε να αντιμετωπίζει με επιμονή και αγάπη τις ιδιαιτερότητες των Δροσεριτών, μα και το ίδιο το έργο που επιτελέσθηκε, οι ατελείωτες ώρες μαθημάτων, συμβουλευτικής, ουσιαστικής επικοινωνίας με τους κατοίκους, όλα μαζί και το καθένα ξεχωριστά, είναι χαμένες προοπτικές για ένα καλύτερο μέλλον στο Δροσερό.

Με αυτή τη διαπίστωση, ως αφορμή, όπως ειπώθηκε και στην εισαγωγή μας, με τη συγγραφή αυτής της μελέτης-έρευνας-διήγησης, θέλαμε να αποτυπώσουμε τις εμπειρίες και τις πληροφορίες που αποκομίσαμε κατά την περίοδο της εργασίας μας στο Δροσερό, επιδιώκοντας να «διασώσουμε» μέρος τη γνώσης που αποκτήθηκε από πολλούς ανθρώπους με τους οποίους συνεργαστήκαμε, αποσκοπώντας έστω και με αυτόν τον τρόπο σε μία συνέχεια.

Αναφερθήκαμε ήδη στα δημοφιλή διλήμματα κάθε «τσιγγανολογικής» συζήτησης. Είναι οι Τσιγγάνοι που φταίνε για τη φτώχεια τους και τη δύσκολή ζωή τους ή είναι οι συνθήκες που δεν τους επιτρέπουν να τη βελτιώσουν; Είναι λύση η κοινωνική ένταξη; Πώς ερμηνεύεται; Ως ενσωμάτωση ή ως αφομοίωση;

Εμείς αποφασίσαμε πως τα σημαντικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν πρώτα είναι άλλα. Υπάρχει νερό σε όλα τα σπίτια του Δροσερού; Tι δουλειές κάνουν οι Δροσερίτες; Γιατί τα παιδιά δεν πηγαίνουν στο σχολείο; Γιατί οι άνδρες συχνά μαλώνουν στις δημόσιες υπηρεσίες; Στις απαντήσεις που δόθηκαν αποφύγαμε τη «δικαιολογία» του ρατσισμού, όχι γιατί δεν υφίσταται, αλλά γιατί βλέπουμε στους Δροσερίτες αυτά που μας ενώνουν και όχι όσα μας χωρίζουν.

Πιστεύουμε πως βασική αρχή μιας ευνομούμενης πολιτείας που έχει ως στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη, το σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου είναι να εξασφαλίζει ευνοϊκές συνθήκες διαβίωσης σε όλους τους πολίτες της, επιτρέποντάς τους να επιλέγουν τον τρόπο ζωής που επιθυμούν.

Στην Ελλάδα, σε θεωρητικό επίπεδο, υπό μορφή θεσμικών αξιών, οι αρχές αυτές προστατεύονται από το Σύνταγμα. Δεκάδες νόμοι έχουν ψηφιστεί για να διαφυλάσσονται οι πολίτες από τη βία, τις κοινωνικές διακρίσεις, την έλλειψη εκπαίδευσης ακόμα και τη φτώχεια, όμως οι υπάρχουσες δομές για την εξυπηρέτηση και προστασία των πολιτών υπολειτουργούν ή δεν αξιοποιούνται σε βάθος. Τα παιδιά του Δροσερού, εδώ και δεκαετίες, δεν πηγαίνουν στο σχολείο, μένουν αμόρφωτα, περιθωριοποιημένα, με λιγότερες ευ-
καιρίες για επαγγελματική αποκατάσταση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ευκολότερη ζωή.

Η κακή λειτουργία του κρατικού μηχανισμού στην εφαρμογή των νόμων, η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών και η αναξιοκρατία στα κέντρα των αποφάσεων στην περίπτωση των Τσιγγάνων επιμελώς συγκαλύπτονται από το μύθο της ανυπακοής τους, της υποτιθέμενης μποέμικης ζωής τους.

Όποιες, όσες και αν είναι όμως οι ευθύνες τους, το κράτος εξορισμού σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, οφείλει αδιάκοπα να προάγει και να εξασφαλίζει μια κοινωνική, οικονομική, πολιτική διαδικασία ανάπτυξης, όπου οι Τσιγγάνοι/Δροσερίτες θα μπορούν να ζουν ως ισότιμοι πολίτες και θα επιλέγουν με ουσιαστική ελευθερία τον τρόπο ζωής τους.

EDUROM

EDUROM
Promoting the access of Roma to LLP, VET and employment through family education in Primary schools
Πρόγραμμα EDUROM

 

INTERVIEW OF VOLUNTEER
Elena Papameri from Greece,

Elena is teaching Greek language, music and English and she has been a very good friend of the association since its beginning. She always keeps inspiring women to learn new things and improve their skills.

Why did you want to participate in the project?

I have been friend to this people for a long time. I have seen them struggle for simple things and always keep their spirit up. I wanted to do something meaningful and be useful to them. This program was an opportunity for me to do something structured, to teach them how to write and read, having a also specific goal in our minds, which was to acquire a school certificate.

What did you expect from this volunteering?

I was hoping to meet new people, and integrate more to Roma’s people life.  Through this process I wanted to learn more about their culture and more specifically about their language. I am a linguist myself and I am very interested to study Romane language and understand the connections with Greek language.

What would you like to know about the volunteers from the other European countries of the project?
I would like to learn about their motives. Why they wanted to be volunteers in this program and how do they feel about this experience?

 

 

FAMILY MEMBER INTERVIEW
Resmegul Salioglou, 2 children, Greek course

Why did you participate in the project?

I am 23 years old, I had to leave school when I was in the fifth grate in order to take care of my brother who was a baby. I loved school but I couldn’t finish it. Now it was my chance to participate in theses courses, take the exams and take the certificate I missed when I was a child. I need it in order to be able to participate in training seminars for adults.

What do you expect from the project?

I wish I could continue learning new things, and I would like to continue my education in high school.

What are your dreams for your children and yourself?

DREAMS
Resmegul Salioglou:
I want to go to high school! For my children, I want them to be useful and good people and have a job.

Vizdan Yasharoglou:
I want my children to finish school and find a good job.

 

Την περίοδο 2014-2015, στον χώρο του Συλλόγου «Η ΕΛΠΙΔΑ» υλοποιήθηκαν για την εκπαίδευση των γυναικών δύο προγράμματα. Τα πρώτο ήταν, Διδασκαλίας ελληνικής γλώσσας με το πρόγραμμα «Γλωσσικές δεξιότητες Τσιγγάνων Ι» μέσω του Κέντρου Διά Βίου Μάθησης Ξάνθης (πρόγραμμα διάρκειας 50 ωρών). Και το δεύτερο, από 1-10-2014

έως 31-05-2015 στο πρόγραμμα «EduRom : Η ενίσχυση των Ρομά στα δια Κέντρα Δια βίου μάθησης και στην εργασία μέσα από την εκπαίδευση της οικογένειας.»

Την περίοδο εκείνη, 30 γυναίκες του οικισμού συμμετείχαν με επιτυχία σε εξετάσεις και απόκτησαν απολυτήριο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και ταυτόχρονα παρακολούθησαν μαθήματα αγγλικής γλώσσας και συνεδρίες συμβουλευτικής, στον χώρο του Συλλόγου.

 

Δροσερή.. γιορτή χορού

Τα κορίτσια του συλλόγου γυναικών Ρομά Δροσερού “η Ελπίδα” αποφάσισαν φέτος να υποδεχτούν το Ξανθιώτικο καρναβάλι, πως αλλιώς; Με χορό και με τραγούδι.!

Έτσι, χόρεψαν σε δημοφιλείς τσιγγάνικους χορούς (και μη!) και στη συνέχεια δίδαξαν τα μυστικά του χορού τους, στους προσκεκλημένους τους.

Με τη βοήθεια του εκπαιδευτικού Γιουνγκέρ Αλή Ογλου στο μουσικοχορευτικό, τα κορίτσια διάλεξαν αγαπημένες τους μουσικές, τα πιο όμορφα φουστάνια τους και οργάνωσαν μία «δροσερή» παράσταση για τους ανθρώπους της Ξάνθης, στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης.
Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Σύλλογο Ρομά «Η ΕΛΠΙΔΑ» και το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και παρουσιάστηκε στο κοινό της Ξάνθης, την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015, στις 19:30 , στον πολιτιστικό χώρο της Καπναποθήκης.

Η εκδήλωση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο υλοποίησης του Ευρωπαϊκού προγράμματος EduRom: Η ενίσχυση των Ρομά στα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης και στην εργασία μέσα από την εκπαίδευση της οικογένειας.